Nuk E Kisha Planifikuar të Jem Këtu. Por Zgjodha të Qëndroj.

Dr. Lendita Nallbani · Jul 19, 2025

Isha studentë stomatologjie në Sarajevë kur filloi lufta. E mbarova diplomën në Istanbul, u ktheva në Kosovë dhe ndërtova një klinikë nga hiçi. Në vitin 2017 humba burrin nga kanceri. Vazhdova. Kjo nuk është një histori suksesi. Është një histori rreth mosndalesës.

Isha studente e stomatologjisë në Sarajevë kur filloi lufta. Isha e re, në mes të studimeve, dhe papritmas gjithçka u ndal. Qyteti ku kisha shkuar për të ndërtuar një të ardhme u bë një vend që më duhej ta lija. Ky nuk është moment që e planifikon. Ky është moment që të planifikon ty.

Studimet e stomatologjisë i përfundova në Universitetin Çapa në Stamboll — një nga fakultetet më të mira të mjekësisë në Turqi dhe një nga vendet më kërkuese ku kam qenë ndonjëherë. Nuk ishte paraparë që të isha aty. Stambollin nuk e kisha zgjedhur. Por punova, kalova provimet, u diplomova. Dhe mësova diçka që asnjë program mësimor nuk e mëson: që rrethanat që ta ndërpresin planin janë shpesh ato që ta ndërtojnë karakterin.

U ktheva në Kosovë dhe e hapa këtë klinikë në vitin 1999. Gjashtëmbëdhjetë metra katrorë. Një dhomë. Pothuajse pa pajisje. Vendi sapo kishte filluar ta gjente veten pas gjithçkaje që kishte kaluar. Edhe unë sapo kisha filluar ta gjeja veten pas gjithçkaje që kisha kaluar.

Në vitin 2017, e humba bashkëshortin nga kanceri. Klinika atëherë ishte tashmë tetëmbëdhjetë vjeçe. Fëmijët po rriteshin. E megjithatë, ishte një nga gjërat më të rënda që më është dashur t'i mbaj — sepse pikëllimi nuk pret momentin e mirë, dhe jeta nuk ndalet ndërsa ti kalon nëpër të. Kisha një klinikë për ta udhëhequr, pacientë me termine, staf që kishte nevojë për drejtim dhe dy fëmijë që kishin nevojë që nëna e tyre të qëndronte e fortë. Kështu që qëndrova.

Këtë nuk e them për keqardhje. E them sepse mendoj se është e rëndësishme që njerëzit ta dinë se personi që i trajton, personi që ua planifikon kirurgjinë, personi që mbetet i qetë kur ndodh diçka e papritur në karrige — ai person është sprovuar. Jo në klasë. Në jetë.

Çka më mbajti në këmbë? Fëmijët e mi, gjithmonë. Pacientët — sepse kur dikush ta beson shëndetin e vet, ai besim nuk është diçka që mund ta lësh mënjanë. Dhe kjo klinikë. Sepse një vend që mban 25 vite të jetës tënde nuk është vetëm biznes. Është dëshmi se nuk je ndalur.

Në vitin 2004 e vendosa implantin e parë dentar që është kryer ndonjëherë nga një grua në Kosovë. E mbaj mend atë ditë. E mbaj mend se isha e vetëdijshme për çka do të thoshte — jo për egon time, por sepse përfaqësimi ka rëndësi. Nëse një vajzë e re në Kosovë e pa atë dhe mendoi se është e mundur edhe për të, atëherë ia vlente.

Kam dy fëmijë që e panë nënën e tyre duke udhëhequr një klinikë, duke bërë kirurgji, duke punësuar njerëz, duke larguar njerëz, duke marrë vendime, duke mbajtur përgjegjësi dhe duke vazhduar përpara nëpër gjëra që mund ta kishin ndalur. Shpresoj se panë diçka të dobishme në këtë. Shpresoj se e dinë që qëllimi nuk është të kesh një jetë pa vështirësi. Qëllimi është të vendosësh që vështirësitë të mos e kenë fjalën e fundit.

Ende jam këtu. Ende operoj. Ende e planifikoj çdo rast në 3D, ende mësoj, ende e ndërtoj këtë vend në atë që mund të bëhet.

Nuk e kisha planifikuar të jem këtu. Por zgjodha të qëndroj. Çdo ditë.

— Dr. Lendita Islami Nallbani
Specialiste e Kirurgjisë Orale & Implantologe
Themeluese, Klinika Dentare Medident, Pejë

I Did Not Plan to Be Here. But I Chose to Stay.

I was a dental student in Sarajevo when the war started. I finished my degree in Istanbul, came back to Kosovo, built a clinic from nothing, and in 2017 lost my husband to cancer. I kept going. This is not a story about success. It is a story about not stopping.

I was a dental student in Sarajevo when the war started. I was young, I was in the middle of my studies, and suddenly everything stopped. The city I had gone to in order to build a future became a place I had to leave. That is not a moment you plan for. That is a moment that plans you.

I finished my dental degree at Çapa University in Istanbul — one of the best medical faculties in Turkey, and one of the most demanding places I have ever been. I was not supposed to be there. I had not chosen Istanbul. But I worked, I passed, I graduated. And I learned something that no curriculum teaches: that the circumstances that interrupt your plan are often the ones that build your character.

I came back to Kosovo and I opened this clinic in 1999. Sixteen square metres. One room. No equipment to speak of. The country was just beginning to find itself after everything it had been through. I was just beginning to find myself after everything I had been through.

In 2017, I lost my husband to cancer. The clinic was already eighteen years old by then. The children were growing up. And still, it was one of the hardest things I have ever had to carry — because grief does not wait for a good moment, and life does not pause while you go through it. I had a clinic to run, patients booked, staff who needed direction, and two children who needed their mother to hold it together. So I did.

I do not say this for sympathy. I say it because I think it is important for people to know that the person treating them, the person planning their surgery, the person who stays calm when something unexpected happens in the chair — that person has been tested. Not in a classroom. In life.

What kept me going? My children, always. The patients — because when someone trusts you with their health, that trust is not something you can put down. And this clinic. Because a place that carries 25 years of your life is not just a business. It is proof that you did not stop.

In 2004 I placed the first dental implant ever performed by a woman in Kosovo. I remember the day. I remember being aware of what it meant — not for my ego, but because representation matters. If one young woman in Kosovo saw that and thought it was possible for her too, then it was worth doing.

I have two children who watched their mother run a clinic, perform surgery, hire people, fire people, make decisions, carry responsibility, and keep going through things that could have stopped her. I hope they saw something useful in that. I hope they know that the point is not to have a life without difficulties. The point is to decide that the difficulties do not have the last word.

I am still here. Still operating. Still planning every case in 3D, still learning, still building this place into what it can be.

I did not plan to be here. But I chose to stay. Every single day.

— Dr. Lendita Islami Nallbani
Oral Surgery Specialist & Implantologist
Founder, Klinika Dentare Medident, Pejë